Pinipilit kong dumaan ang buong isang araw na hindi ka iniisip. May mga oras o minuto pa na oo, sumasagi ka talaga sa isip ko. Pero hindi naman yun maiiwasan di ba? Ang kinaiinisan ko lang eh, hanggang sa panaginip ko nandun ka. Bakit ganun? Gigising na naman ako ng malungkot agad? Ang sama naman di ba? Imbes na start the day right. Sana last na yung kagabi. Please lang. :(